Երեկ քո տեսքով էլի գիշերը սենյակս խուժեց

Երեկ քո տեսքով էլի գիշերը սենյակս խուժեց
Ու փարվել ուզեց ինձ քո փոխարեն,
Բայց առաջվա պես կույր չէ երազս,
Եվ ես պահեցի նրա խավարում
Իմ անուրջները գունատ ու խաբված:
Թեկուզ գիշերը ինչպե՞ս կարող էր
Քեզ պես շշնջալ` քնիր, բալիկս,
Եվ համբույրներով լցնել աչքերս…
Ախ, հեքիաթի պես քո ջերմ համբույրից
Խավարն իմ խցում էլ չի ծարավում,
Էլ չի խռովվում լռությունն ըմբոստ:
Շատ եմ սպասել ես քո թևերին,
Որ սիրուց բացի ուրիշ ոչ մի բան
Չգիտեն կյանքում,
Քո շուրթերին, որ
Տիեզերքին են իշխում համբույրի,
Քո լռությանը,
Ուր ավելի շատ բառեր կան սիրո,
Քան թե հողմերում ասված բառերի:
Քո սիրով արբած թե աշխարհ չափեմ,
Թե թախծեմ մի պահ մարդկանցից հոգնած,
Իմ ականջներում կհնչի ձայնդ`
Քնիր, բալիկս,
Ու չեմ տագնապի ես հեռուներում
Առանց թևերիդ, առանց շուրթերիդ, առանց լռության,
Կապրեմ քեզ համար` թեկուզ առանց քեզ…