Ես թանձր գինով լցված գիշեր եմ

Ես թանձր գինով լցված գիշեր եմ,
Ճգնավորի պես ինձ ապավինիր
Եվ իմ լույսերով աստղերին խառնվիր
Որ բազմապատկվես հայացքներիս մեջ…

Առանց քեզ գինին թույն է ինձ համար,
Քեզ հետ այն կիրք է, ուժ է և Աստված,
Թող համրանամ մի քիչ քո ազնվաշուք լանջին,
Որ շունչ առնեմ կրկին քեզնով գինովցած:
Թե սիրով կնքված աստղեր շաղ տամ ես,
Մայրամուտը կշիկնի աչքերիդ բոցերով,
Եվ կհաղթեմ քեզնով` ու որպես հայտնություն
Բոլորին կպատմեմ այն հրաշքի մասին,
Երբ դու Վահագնի հրակեզ ցասումով
Գոտեմարտեցիր անձուկ ցավիս դեմ,
Որ ծիածանվեմ նորից հասկի նման…

Ես արդար գինով լցված գիշեր եմ,
Լիալուսնի ճերմակ մագաղաթին
Քո անունն եմ ընդմիշտ կրակով ներկել,
Բայց որպես հավերժի ճամփորդի`
Գոնե կասե°ս ինձ, գիշերն առանց քեզ
Ինչպե°ս կդառնա շենշող լուսաբաց: