Ինչքան էլ ծանր ու անբնական

Ինչքան էլ ծանր ու անբնական
Թվա քեզ հիմա կյանքում ամեն ինչ,
Մարդիկ փոխարկվեն համր ստվերների
Կամ ոստյաններ հյուսեն մեկմեկու համար,
Ես լույսի նման կփռվեմ ճամփիդ,
Եվ կնճիռները կհարթեմ ցավիդ:
Թե երազիդ մեջ դու անգամ տնքաս
Կհսկեմ քունդ հրեշտակի պես,
Եվ քո աչքերը արևով կօծեմ
Ու կսիրեմ քեզ մինչև լուսաբաց:
Իսկ եթե մի օր ես հեռվից հեռու
Զգամ` չես կարող ապրել առանց ինձ,
Ես յոթ տապանից հող կվերցնեմ,
Աղավնու թևով կթռչեմ քեզ մոտ,
Որ ծառը սիրո մեր միշտ կանաչի,
Քանզի կարոտի մառանները իմ
Լցված են քեզնով, քո համբույրներով:
Առանց քեզ երգի մի հնչյուն եմ ես,
Քեզ հետ` աննման մի ձայնադարան,
Առանց քեզ` ծառի տերեւ եմ քշվող,
Քեզ հետ` բերքատու մի ողջ ծառաստան…
Ինձ հետ եղիր միշտ, այնպես ինձ սիրիր,
Որ Տերը սերն իմ մեղք չհամարի…