Քե՛զ, քե՛զ ինչո՞ւ էր Աստված թաքցրել,

Քե՛զ, քե՛զ ինչո՞ւ էր Աստված թաքցրել,
Ինձնից առաջ էլ երբ արդեն կայիր,
Աշխարհը թող իր վայելքը աներ,
Քե՛զ տեսնեի ժամանակին:

Հողմերի դեմ եմ մաքառել ցավի,
Սիրո երգերս նվիրել նրանց,
Ովքեր, սիրուց, ա՜խ, հեռու էին շա՜տ…
Քե՛զ տեսնեի ժամանակին:

Ու երազում էի անհայտ մի շիրիմ,
Մոռացումի երգ այն ճամփաներին,
Ուր ոչ մի աղոթք երկինք չէր հասնում…
Քե՛զ տեսնեի ժամանակին:

Այդպես փշրված նոր դար փոխվեցի,
Չփոխվեց սակայն անիվը բախտիս,
Գահընկեց եղավ կարոտս վերջին…
Քե՛զ տեսնեի ժամանակին:

Մի՞թե ցավս պիտի ապրեր հարյուր տարի,
Սպասման աճյունս դժոխքում հայտնվեր,
Անուրջները իմ սքեմ հագնեին,
Որ քեզ ի վերջո ես հանդիպեի:

Մահամերձի պես բացել եմ աչքերս,
Թե խենթի պես ես ցմահ սիրելու,
Քո գիրկը նետվեմ, երբեք չափսոսամ,
Որ քեզ չեմ գտել ես ժամանակին…