Ուր էլ գնամ մառախլապատ երեկոյին

Ուր էլ գնամ մառախլապատ երեկոյին
Նորից պիտի իմ տուն դառնամ,
Եվ ընչազուրկ հարևանիս
Շունը դարձյալ պիտի ոռնա,
Դարձյալ պիտի պատշգամբից
Մասիսն աչքիս թշվառ թվա,
Բայց հայացքս ինչպե՞ս բանտեմ,
Թողնեմ հեռվում,
Չնկատեմ, որ մոտերքում
Շների հետ աղբակույտում
Մարդիկ ձրի որս են անում:
Եվ այս դաժան ժամանակի որոգայթում
Ես այնպիսի վկաներ եմ ուզում փնտրել,
Որ կարող են ահազանգել,
Որ ես խենթ չեմ,
Բայց հասնել եմ ուզում մարդկանց,
Չգիտեմ` ե՞րբ, չգիտեմ` ո՞նց և ինչո՞ւ,
Եվ որ ուր էլ փորձեմ գնալ,
Աներկյուղ տուն վերադառնամ,
Ու ընչազուրկ հարևանիս
Շունը քաղցից էլ չոռնա,
Մասիսն աչքիս հավերժորեն չքնաղ թվա: